No Image
خوش آمديد!
آسیبهای دینی در نگاه امام حسین پيوند ثابت

سر گذشت جانسوز امام حسین(ع)، خود بهترین گواه اوضاع عقیدتی مسلمانان در آن عصر است؛ اما شنیدن آن از زبان کسی که خود در برابر آن عقاید سخیف قیام کرد پندآموزتر است.

فرزدق می‏گوید: در سفر حج سال شصت هجری قافله امام حسین (ع) را دیدم که از مکه خارج می‏شد. عرض کردم پدر و مادرم به فدایت باد چرا شتابان از حج خارج شده‏ای؟ حضرت در جواب فرمود:

«ای فرزدق! همانا آنها قومی هستند که اطاعت شیطان پیشه کرده و از اطاعت خداوند رحمان سرباز زده‏اند، و فساد را در زمین، آشکار و حدود خداوند را تعطیل کرده‏اند، دست به میگساری زده و خود را در اموال فقرا و مساکین ذی حق می‏دانند و من سزاوارترین کسی هستم که برای یاری دین خدا و عزت بخشیدن به شرع او و جهاد در راه خدا قیام می‏کنم تا بدین وسیله کلمه «الله» بلند مرتبه بماند».

همین مطلب را حضرت در وصیت خود به برادرش «محمد بن حنیفه» هنگام خروج از مدینه فرموده است:

«من برای خوشی و خوشگذرانی و فساد و ظلم (از مدینه) خارج نشده‏ام. تنها خروج من برای اصلاح طلبی در امت جدم است. قصد دارم که امر به معروف و نهی از منکر کنم و به سیره جدم رسول خدا (ع) و پدرم علی بن ابی‏طالب (علیهماالسلام) عمل کنم.».

همچنین هنگامی که با سپاه حر روبه‏رو گردید، بعد از اقامه نماز جماعت ظهر – که هم اصحاب خود و هم سپاه حر در آن شرکت داشتند – طی خطبه‏ای فرمود:

«راستی این دنیا دگرگون و زشت شده و معروف از آن رخت بسته و از آن جز نمی که بر کاسه‏ای مانده باشد یا ته مانده علفی که در چراگاه بماند، چیزی باقی نمانده است. آیا نمی‏بینید که حق عمل نمی‏گردد و از باطل دوری نمی‏شود؟ باید (در چنین وضعیتی) مؤمن حقا میل به سوی خدا کند، پس من مرگ را جز مایه سعادت و زندگی با ظالمان را جز مایه ذلت نمی‏بینم. راستی که مردم بندگان دنیا هستند و دین مایه شیرینی زبانشان است و تا زمانی که موافق زندگیشان باشد آن را پاس دارند و آن گاه که در بوته آزمایش قرار گیرند، دینداران کمند».

دسته: دسته‌بندی نشده | نويسنده: ashoora2013


ارسال نظر

*

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 
No Image No Image